SANNE VAN BALEN
Zoeken
Mijn gedichten
Triest misschien, maar niet minder lief. Ik hou van jou, ik blijf je trouw. Zo gaan ze niet. Mijn woorden zingen, maar heel wat anders dan vergeet mij niet. Uniek is elk woord, met liefde gemaakt zoals het hoort.Aanraders
Waar ik over schrijf
alleen bed belangrijk boeken dichten donker dromen gedachten gedicht gedichten gedichtje gedichtjes huilen huiswerk ik kus leven licht lief liefde lucht mezelf moe moeilijk nacht Nederlands ogen poëzie school schrijven slapen tijd tranen verdriet verdrietig verliefd vluchten vragen vriendschap water wereld wind woorden zielig zonFollow this blog on bloglovin
Contact
dichtgezicht@hotmail.comTwitter
- Alleen de stilte die ik in mezelf vind, is nog aanspreekbaar. 1 week ago
- Examens jongens, die beletten creatieve denkprocessen. 1 week ago
- voor als je je verveelt, help me even en stem: dichtgezicht.wordpress.com/2012/05/13/str… 2 weeks ago
Tagarchief: ik
Langs elkaar heen
Vergeef de tijd, sta stil of verstrijk. Glazen ogen waarin ik mezelf zie. Maar ik, ik ben de tranen op haar wangen, de armen om haar op te vangen, de liefde om naar te verlangen Vergeef de tijd en vertel … Lees verder
Geplaatst in gedichten
Tags: armen, de waarheid, gedicht, gedichten, glazen, hangen, ik, ik ben, langs elkaar, liefde, m, maar ik, ogen, poëzie, stil, tijd, tranen, verdrietig, vergeef, vergeven, vergeving, verlangen, verstrijk, vrienden, vriendinnen, vriendschap, waarheid, wangen
3 reacties
Leven
‘Blijven ademhalen’, is wat ik zei. Ze keek naar mij: ‘Daar begint en eindigt het mee’. Maar hoe het daar tussenin moet, dat weet geen van ons twee. Lees ook: De resten tekenen, voordat ze verdrinken in het leven
Geplaatst in gedichten
Tags: ademhalen, blijven ademen, gedicht, gedichten, ik, leef, leven, liefde, m, poëzie, relativeren, twee, vriendschap, wij, zij
2 reacties
Kiezen, meer is het niet
Ik zie mezelf ergens verderop rennen. Ik hou haar niet bij niet met de langste benen. Welke berg beklimt ze niet en in welke vallei bloeit ze niet? Glimlachend kijk ik haar na, eindeloosheid toont haar gezicht. Een mist benauwt … Lees verder
Geplaatst in gedichten
Tags: achterna rennen, alleen, beklimmen, berg, beslissen, besluiten, bijhouden, bos, eenzaam, eindeloos, eindeloosheid, gedicht, gedichten, glimlachend, houden van, ik, jezelf, keuze, keuzes, kiezen, lopen, los, mezelf, mist, poëzie, rennen, vallei, vergeten, zijn, zonlicht
2 reacties
Ik
Langzaam zou mijn aanwezigheid bijna verloren gaan, zou ik oplossen, niet meer bestaan. Één moment van sprankeling spreekt elke onzichtbaarheid tegen. Die ene blik doet me genoeg beseffen: Hier ben ik. Lees ook: Blikken
Geplaatst in gedichten
Tags: aanwezigheid, bestaan, blik, blikken, gedicht, gedichten, hier ben ik, ik, ik ben ik, mezelf, niet, onzichtbaar, poëzie, sprankeling, verloren
9 reacties
Keuzes, keuzes en keuzes
Dacht ik het niet, zou ik het geweten hebben? dat moment niemand anders dan mijn andere zelf, die me terug kon trekken. Een beslissing van de toekomst, nu, in het moment, is de keus onomkeerbaar. De val, die zal breken. … Lees verder
Waar ik mezelf ben
Bomen horen te zwijgen gewoon wat te staan en wat te zwiepen Niets uit te spreken Maar wat kijken en gedachten uitdiepen Bomen horen te zwijgen Alleen ik ben het die mag zingen die mag schreeuwen in het bos want … Lees verder
Geplaatst in gedichten
Tags: bomen, dansen, gedicht, gedichten, gek doen, ik, jezelf zijn, nacht, over mezelf, poëzie, schreeuwen, waar ik mezelf ben, zijn, zwijgen
2 reacties
Vandaag ben ik er eens niet
Zachtjes ruisend zweeg het strand Ik roerde de emmertjes door het zoute water Zinkende stappen als een schip op de bank Vlug keek ik naar de zon en werd een korrel zand Lees ook: Momentje
Ik ben het seizoen
stap voor stap ik keek niet waar ik liep maar aan het einde van het pad zag ik dat achter mij de lente huisgehouden had Lees ook: lente en herfstblad
