SANNE VAN BALEN
Zoeken
Mijn gedichten
Triest misschien, maar niet minder lief. Ik hou van jou, ik blijf je trouw. Zo gaan ze niet. Mijn woorden zingen, maar heel wat anders dan vergeet mij niet. Uniek is elk woord, met liefde gemaakt zoals het hoort.Aanraders
Waar ik over schrijf
alleen bed belangrijk boeken dichten donker dromen gedachten gedicht gedichten gedichtje gedichtjes huilen huiswerk ik kus leven licht lief liefde lucht mezelf moe moeilijk nacht Nederlands ogen poëzie school schrijven slapen tijd tranen verdriet verdrietig verliefd vluchten vragen vriendschap water wereld wind woorden zielig zonFollow this blog on bloglovin
Contact
dichtgezicht@hotmail.comTwitter
- Alleen de stilte die ik in mezelf vind, is nog aanspreekbaar. 1 week ago
- Examens jongens, die beletten creatieve denkprocessen. 1 week ago
- voor als je je verveelt, help me even en stem: dichtgezicht.wordpress.com/2012/05/13/str… 2 weeks ago
Tagarchief: alleen
Kiezen, meer is het niet
Ik zie mezelf ergens verderop rennen. Ik hou haar niet bij niet met de langste benen. Welke berg beklimt ze niet en in welke vallei bloeit ze niet? Glimlachend kijk ik haar na, eindeloosheid toont haar gezicht. Een mist benauwt … Lees verder
Geplaatst in gedichten
Tags: achterna rennen, alleen, beklimmen, berg, beslissen, besluiten, bijhouden, bos, eenzaam, eindeloos, eindeloosheid, gedicht, gedichten, glimlachend, houden van, ik, jezelf, keuze, keuzes, kiezen, lopen, los, mezelf, mist, poëzie, rennen, vallei, vergeten, zijn, zonlicht
2 reacties
Wil degene die op mijn pad komt nu opstaan?
Ik vind het fijn als je me vraagt hoe het is. Ik vind het lief als je me aandacht geeft. Je hebt geen idee hoe ik het soms mis. Lees ook: Verre wegen en Over de oceaan
Onmachteloos schreeuwen
Vormeloos, groeit de schreeuw als een losse vorm die met de lucht meebeweegt en in stilte aanzwelt. Mond wijdopen en niemand luistert. Toch zal ze altijd op een antwoord hopen. Lees ook: Alleen
Geplaatst in gedichten
Tags: alleen, dichten, eenzaam, gedicht, gedichten, geen macht, gepest, machteloos, onmacht, pesten, poëzie, poetry, school, schreeuw, schreeuwen, vormeloos, vormen
4 reacties
Vul zelf maar in
Gevangen in de armen van de warme zonsopgang dwaalt ze daar. Haar zachte blikken kussen de horizon. De heuvels reiken naar haar handen Maar ze is los Alleen, niet bij de hand genomen. Geuren van seizoenen vertroebelen haar zicht. De … Lees verder
Zeiktijd
Wat willen we, waar gaan we heen Elke minuut vergaat de wereld Het is meer en meer alles of niets. Een identiteit; wie zijn wij eigenlijk? Liever wat meer zekerheid waar we leven en in welke tijd. Kritiek op de … Lees verder
Geplaatst in gedichten
Tags: alleen, crisis, fin de siècle, gedicht, gedichten, gezeik, gezeur, identiteit, identiteitscrisis, kritiek, leven, maatschappij, machteloos, modern, modernisme, poëzie, postmodernisme, schijt, verloren, wie zijn wij?, zeiktijd
1 reactie
Abondance
Het is tijd of al te laat ik heb besloten niet, wil ik je weer zien je vertrekt het is vanaf vandaag sindsdien. Lees ook: Vreemd gaan
Vlucht
Weg gaan de blikken door het raam ze laat dromen naar buiten gaan. Eenzaam en zwevend boven de losse wereld Balancerend vlucht ze door het raam ze zwaait, maar iedereen laat haar gaan. Lees ook: Patroon
Galmend water
Een geruisloosheid van de ruimte walst over me heen bijna word ik verdrietig bijna ben ik gelukkig het riet danst op de snelheid van mijn adem. Ik dobber tijdloos in een warme poel van niets. Nergens hoef ik meer te … Lees verder
