Dichtgezicht

Je ziet er poëtisch uit vandaag

Dichtgezicht — Fri, 27 Jan 2012 15:21:50 +0000

Getik van de tijd;
het is te vroeg
om te bellen,
te vroeg
om na te denken,
maar ik
ik ben het.
Het is te onschuldig
in zo’n wrede tijdreis.
Dus ik ga,
ik neem die trein.
Hopend de poëzie
met een gebroken hart
te rijmen.

Herinnering

Dichtgezicht — Thu, 26 Jan 2012 14:17:13 +0000

Vandaag, Nationale gedichtendag, denk ik terug aan vorig jaar. Die mooie en koude dag waarop ik de gedichtenwedstrijd van de Bibliotheek te Groningen won. Hieronder nog een keer het gedicht:

Nachtspiegel

Ik hou van het donker
dan ga ik fietsen
lange stukken
over kale wegen
of door een bos
zonder lantaarnpalen
zonder licht, gewoon los
dan ga ik fietsen
dan zie ik eindelijk mezelf
ik hou van de nacht
omdat ik dan ben
aan wie ik overdag
wel eens heb gedacht.

Actueel

Dichtgezicht — Tue, 24 Jan 2012 14:54:07 +0000

Wat nou actueel gedicht?
Is dat een grap?
Een serieuze eis?
Mij lukt het niet
al ga ik er voor
op nieuwsreis.
Kranten lees ik niet
en de radio staat nooit aan.
Wat denk je wel
dat mensen van mijn leeftijd
serieus aan het actueel dichten gaan?
Nee geef mij maar
een nachtje zonder slaapgebrek,
want door alle eisen om me heen
is er niet eens tijd
voor een actueel gesprek.

Van papa, gevonden op mijn nachtkastje

Dichtgezicht — Sun, 22 Jan 2012 10:23:48 +0000

Ik geef je poëzie
om in te lijsten
gedachten:
om de geest te polijsten
om dromen in wonderen om te zetten
om vrij te denken
om vrij te zijn
om zonder pijn
jezelf te zijn.

Vanaf het begin bewaard – Iris Kroes

Dichtgezicht — Sat, 21 Jan 2012 12:30:36 +0000

In een onverwachtsheid
raakte zij de juiste snaar.
In een ontroerdheid
draaide iedereen zich om naar haar.
Daar zat het meisje met de harp.
Niemand kende haar,
maar haar stem
kwam als een engel
uit het Fryske doarp.

Leeft!

Dichtgezicht — Fri, 20 Jan 2012 09:43:33 +0000

Ik vlieg
met losse armen
de toekomst tegemoet.
Ik droom wel,
maar waar ik terechtkom,
is iets wat er niet toe doet.
Hoofd in de wolken,
onderweg,
naar wie ik ben
en alles wat moet.

Hulpeloos lachend

Dichtgezicht — Wed, 18 Jan 2012 08:06:08 +0000

De grond valt onder haar voeten
ze verdwaalt in zichzelf
in een vergeten dromenrijk.
Maar ook nachtmerries
vullen haar dagen -

om troost, durft ze niet te vragen.

Mogen nieuwe werelden uit de toekomst opstaan

Dichtgezicht — Tue, 17 Jan 2012 12:28:28 +0000

Wat zeg jij
over wonders?

Ze bestaan,
maar
dromen vergaan.

Wat ik zeg
over wonders:

Dromen kunnen niets beloven
behalve
als je blijft geloven.