Zij vatte de dag samen
onder zwaarden
die wapperend als de zeilen
het omgekeerde van de wind
belangrijk maken.
Vechtend voor je stem
die niet voor de golfslag uit zwemt.
Overwinnend huilen in de regen
verstond zij
de geschiedenis van de kunst
in het woordenspel
van knipogende kajuitramen,
brekende bruggen
en rillende relingen
alles samen te vatten.
De horizon kwam in zicht.
Lees ook: Hoe je een boot doopt

Klunen over pompleblêden?.?
prachtig! Hoort in de selectie thuis. …..
Pingback: Poëzie in petticoat | Dichtgezicht
Pingback: Opening Skûtsjejier 2013 | Dichtgezicht