Ik ben naakt
ik ben afgepeld en uitgekleed
nu bonkt elke storm
op mijn huid,
op mijn haar
het leven vlucht in me
en na onbekende tijd
kom ik,
geschonden,
uit de strijd.
Lees ook: Leven
Vind ik leuk:
Wees de eerste om post te waarderen.
Over Dichtgezicht
Dichten, nagels lakken, pianospelen, kamer veranderen, dagboek schrijven, toneelspelen, oude platen draaien, boeken lezen, vlechten, dromen, schilderen, dummie, kaas verkopen, in bad liggen, glimlachen, naar de wolken kijken, schapen tekenen, op mijn pennen kauwen, kleurplaten inkleuren, boodschappendoen op mijn bloemenfiets, nog iets vergeten? Ja, mijn lievelingseten: Abrikozentaart.
Dit bericht werd geplaatst in
gedichten en getagged met
afgepeld,
gedicht,
gedichten,
leven,
mezelf,
naakt,
ontdekken,
uitgekleed,
zwaar. Maak dit favoriet
permalink.
Wow! Het past bij hoe ik me ruim een jaar geleden voelde en hoe ik me nu voel…echt sterker uit de strijd
met heel wat ervaringen en littekens, dat wel.
Supermooi!
Dank! Doet me veel dat het je raakt!
Heel mooi.
Een raak gedicht, met een flinke dosis pijn, maar ook een ferme straal hoop. Chapeau!
Pingback: Scherven brengen geluk | Dichtgezicht
Pingback: Jarig | Dichtgezicht
Pingback: Vraagtekens laten staan | Dichtgezicht
Pingback: Op de tast | Dichtgezicht
Pingback: Op de tast | Dichtgezicht