Soms blader je wel eens door de krant
en kom je dingen tegen
en vind je die wel interessant.
Je knipt ze uit met een schaar,
bedenkt er een gedichtje bij
en klaar.
Dag stad, dag leven
ik ga
ik vertrek
op mijn eigen houtje
op mijn vélo
met de koffer
met de bril.
Dag stad, dag leven
ik ga alles
ergens anders beleven.
dit gedichtje ^ staat in de Doe Maar Dicht Maar bundel 2011
links
rechts
mijn gevoel zegt daarheen
mijn gevoel zegt hierheen
ik weet het niet
ik ook niet
laten we stoppen
laten we op de kaart kijken
we weten het:
rechtdoor
Jouw woorden doen me verdriet,
want ik versta ze niet.
Fluister ze in mijn oor
misschien dat ik ze dan hoor
toe herhaal nog een keer
herhaal het keer op keer en weer
Laat je woorden dansen, klimmen en rollen
tot ze mijn oren uit tollen.
Zeg het nou
zeg
‘ik hou van jou’
Vind ik leuk:
Één blogger vindt deze post leuk.
Over Dichtgezicht
Dichten, nagels lakken, pianospelen, kamer veranderen, dagboek schrijven, toneelspelen, oude platen draaien, boeken lezen, vlechten, dromen, schilderen, dummie, kaas verkopen, in bad liggen, glimlachen, naar de wolken kijken, schapen tekenen, op mijn pennen kauwen, kleurplaten inkleuren, boodschappendoen op mijn bloemenfiets, nog iets vergeten? Ja, mijn lievelingseten: Abrikozentaart.
Dit bericht werd geplaatst in
gedichten en getagged met
2011,
artikel,
beleven,
bundel,
de weg kwijt,
Doe Maar Dicht Maar,
fietsen,
gedicht,
gedichten,
ik hou van jou,
kaart,
krant,
krantenknipsel,
leven,
liefde,
parijs,
poëzie,
routeplanner,
Sanne van Balen,
stiftgedicht,
vélo,
verlaten,
zeg het. Maak dit favoriet
permalink.
Wow! Deze zijn zeker aanraders!
groetjes,
Suzanne
Pingback: Fluiten naar de overkant | Dichtgezicht
Pingback: Verweesde koffer | Dichtgezicht
Pingback: Zie het maar eens… | Dichtgezicht